Irlandia Jones Poszukiwany

Streszczenie ebooka

Najzabawniejsza polska książka o Irlandii
Jeśli podobał Wam się Bar McCarthy'ego, to spodoba Wam się też "Irlandia Jones poszukiwany - wynurzenia ciała z bagien" Tomasza Borkowskiego, wydana przez Gajt. Autorem jest archeolog, dodatkowo z poczuciem humoru, zresztą zacytuję Wam początek, po którym już nie oderwiecie się od książki: "Wziąłem się w Irlandii z ogłoszenia. Potrzeba nas było wielu, żeby szybko zrobić wykopaliska na terenach, gdzie wkrótce miała ruszyć budowa autostrad. Irlandzkich archeologów było za mało. Było to drugie ogłoszenie z ofertą pracy dla archeologów, jakie widziałem w życiu. Pierwsze brzmiało >>Platformy wiertnicze na Morzu Północnym. Wszystkie zawody<<".
W środku zatem znajdziecie mnóstwo humoru. W dużej mierze abstrakcyjnego. Prawdę powiedziawszy, kiedy dostaliśmy tę książkę, próbowałam ją najpierw czytać sama. Nie dało się. Głośny śmiech dochodzący z drugiego pokoju uniemożliwiał Danielowi spokojną pracę w tym samym czasie. W efekcie czytałam mu na głos fragmenty, a jak poszłam sobie zrobić herbatę, to Daniel przejął dziełko i czytał mi kolejne kawałki. Bądźmy szczerzy - tak się nie reaguje na nudne pozycje wydawnicze.
Wynurzenia to także opis perypetii Polaka, który trafił do Irlandii, gdzie mówią nie do końca znanym nam angielskim. Niektóre przykłady warto poznać, żeby nie paść ofiarą tych samych problemów. Polaka próbującego sobie czasem desperacko poradzić w różnych zabawnych sytuacjach.
Kolejną zaletą książki są inteligentnie podane ciekawostki. Jeśli do tej pory wierzyliście, że polskie wiewiórki są rude, a irlandzkie szare, to autor skutecznie wyprowadzi Was z błędu. Jeśli dyskutowaliście zawzięcie, czy jakaś budowla jest megalityczna, czy neolityczna, to wyjaśni Wam czemu Wasza dyskusja była od początku pozbawiona sensu.
A ponieważ rzecz dzieje się w Irlandii, całość przyprawiona jest mnóstwem skrótowo i zabawnie podanych legend, wraz z opisem kilku historycznie ważnych miejsc.
W zasadzie ta niewielka książeczka świetnie by się nadawała na film. Szczególnie te fragmenty, kiedy akcja z dzisiejszych czasów przenosi się nagle płynnie do pełnej równie abstrakcyjnego humoru historii.
Gdzieś do tej recenzji należałoby jeszcze wcisnąć przemyślenia autora (wystarczająco ciekawe, że chętnie byśmy z nim kiedyś na żywo o Irlandii porozmawiali) opis holendersko-czesko-polskich perypetii językowych (niezapomniane wrażenia) oraz odniesienia do Mickiewicza (nie, tego się nie da opisać, to musicie przeczytać sami).
Wynurzenia ciała z bagien spokojnie zatem polecam: miłośnikom Irlandii (tego nie trzeba uzasadniać) ludziom którzy nie wiedzą, co kupić na prezent miłośnikowi Irlandii, początkującym archeologom (lepiej, żeby od razu wiedzieli co ich czeka) zwolennikom humoru abstrakcyjnego, a także Polakom, którzy w Irlandii mieszkają i chętnie pośmieją się z częściowo znanych sobie doświadczeń
Natomiast zupełnie nie polecam jej, kiedy cokolwiek jecie, nawet niekoniecznie barszcz czerwony, gdy czekacie w kolejce w dziekanacie czy innym Zusie, ćwicząc odpowiednio zbolałą minę, czy tym bardziej do czytania pod ławką na nudnym wykładzie – szkoleniu - zebraniu.

Była to recenzja Marty Wieszczyckiej ze strony: http://przewodniki.info

Spis treści

• Dwie pionowe zmarszczki
• Take it Jiři
• Jestem ET
• Ofucknąć wery mocz
• Chustka Dave’a
• Autobus indoeuropejski
• Wóz nurza się w zieloność
• Słuchaj dzieweczko, ona nie słucha...
• O facecie, który mieszkał z czterema łabędziami
• Arany boskie!
• Bar McGing’s
• Szanowny Panie Joanno
• O facecie, który mieszkał z dwoma innymi facetami
• Słynne irlandzkie poczucie humoru
• Pies z Roscrea
• Bogowie, krowy i uczeni
• Główny element
• O facecie, który zaczepił mnie w saunie
• Landszaft z jeleniem sika
• Nigdy nie jedź windą z małą dziewczynką
• Czym się różni Dublin od Ath Cliath? (Regały systemu Ivar)
• Poszukiwacze zaginionej arki
• O facecie, który nigdzie nie mieszkał (tylko koni żal)
• Stary zwariowany chłam (Ostatnia krucjata)
• Literatura